İçtihatYargıtay10. Hukuk Dairesi25.03.2025

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2025/4548 · K. 2025/4921

10. Hukuk Dairesi 2025/4548 E. , 2025/4921 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekili, davalı vekili ve ihbar olunan SGK tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davacı vekili ve ihbar olunan SGK vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili ve ihbar olunan SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, davalı vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işveren nezdinde çalışırken meslek hastalığına yakalandığını, bu hastalığa yakalanmasında davalı işverenin kusurlu olduğunu iddia ederek, 1.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı işçinin hak ve alacağı bulunmadığını, davalı şirketin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İhbar olunan ... (SGK) vekili, açılan davanın davalı Kurum yönünden husumet nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı şirketin iş sağlığı ve güvenliği konusunda, yasalar gereği alınması gerekli olan tüm önlemleri aldığını, yasal mevzuata uygun hareket ettiğini, en ufak bir ihmalinin bulunmadığının tanık anlatımları ile doğrulandığını, davalı şirket ile işçinin ortaya çıkan rahatsızlığı arasında herhangi bir illiyet bağı bulunmamakla ve kabul anlamına gelmemekle birlikte, davacının işten ayrılmasından 10 yıl gibi uzun bir zaman sonra işbu hastalığın ortaya çıkması, kusurun davalı şirkete yüklenilerek davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ayrıca iş kazası ve meslek hastalığı gibi durumlarda salt işverenin sorumluluğunun yanında çalışanlarında sorumluluğu bulunduğunu, çalışanın bütün işyeri talimatlarına uymak zorunda olduğu gibi sağlığına da bizzat dikkat etmek zorunda olduğunu, gerekli itina ve özeni göstermeyen işçinin kusurunun işverene yükletilerek kusur değerlendirmesinin bilirkişi tarafından hatalı yapıldığını, işveren tarafından tüm önlemler alındığı halde kaçınılmazlık ilkesi çerçevesinde değerlendirme yapılması gerektiğini belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur. İhbar olunan SGK vekili temyiz dilekçesinde özetle; Sosyal Güvenlik Kanunu'nun 14. maddesinde "meslek hastalığına işten ayrıldıktan sonra yakalanan kişiler açısından eski işinden fiilen ayrılması ile hastalığın meydana çıkması arasında bu hastalık için kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte belirtilen süreden daha uzun bir zamanın geçmemesi şartı aranmaktadır." dava konusu olayda ise işçinin işten ayrıldıktan çok sonra hastalığa yakalandığını, bu sürenin de Kurumun belirttiği süreden (17 yıl sonra) fazla olup haksız ve hukuka aykırı bir dava olduğunu, hastalığın ya da bedensel veya ruhsal engellilik hâlinin meslek hastalığı olarak nitelendirilebilmesinin belgelendirilmediğini, mahkemece dosyada davalı Kurumun müdahilliğine karar verilmesine rağmen vekalet ücretine hükmedilmemesinin hatalı olduğunu belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazası sonucu maddi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir. 1.Davalı vekilinin temyizi yönünden: Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre kusur oran ve aidiyetlerinin tespitine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, davalı vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. 2.İhbar olunan SGK vekilinin temyizi yönünden: Dava kendisine ihbar olunan gerçek ve tüzel kişi, davada taraf sıfatını kazanamaz. Bir davada hüküm, davanın tarafları arasında kurulur. Bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı sadece davada taraf olan kişilere aittir. Kural olarak kendisine dava ihbar olunan davaya katılmadıkça (müdahil olmadıkça) mahkemece verilen kararı temyiz etme hakkı yoktur. Ancak Mahkemece, usul ve kanuna aykırı olarak, taraf sıfatını almayan ihbar olunan kişi hakkında hüküm kurulmuşsa, ihbar olunan hükmün ancak kendisiyle ilgili bölümünü temyiz edebilir. İşbu davada ise ihbar olunan SGK aleyhine bir hüküm kurulmadığından temyiz hakkı bulunmamakta olup temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2025/4548 · K. 2025/4921

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV.İSTİNAF

V. TEMYİZ

VI. KARAR