İçtihatYargıtay10. Hukuk Dairesi29.04.2025

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2025/500 · K. 2025/7151

10. Hukuk Dairesi 2025/500 E. , 2025/7151 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2707 E., 2024/1733 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/151 E., 2022/103 K. Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle ve davacı vekilinin duruşma talep ettiği ancak kararın nitelik bakımından duruşmaya tabi işlerden olmadığı anlaşılmakla duruşma talebinin reddine karar verilerek; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı işçinin SGK Sağlık Kurulu Raporu ile meslekte kazanma gücü kaybı oranının %35,2 olarak tespit edildiğini belirterek davalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının yeniden tespit edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili özetle, davanın reddini talep etmiştir. Davalı ... davaya cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararın gerekçesinde şu hususlara yer verilmiştir: "Davalı işçinin sevk edildiği Ankara Meslek Hastalıkları Hastahanesince yatarak tetkiklerinin yapıldığı, bu tetkikler sonrasında düzenlenen 05.11.2019 tarih ve 1580 sayılı raporda özetle silikosiz ILO q/p 1/1 tanısı konulduğu anlaşılmaktadır. Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 13.11.2017 tarihli 07298 sayılı raporu ile Ankara Meslek Hastalıkları Hastahanesinin 16.10.2017 tarihli raporları incelenerek davalı işçide p/p 1/2 düzeyde pnömokonyoz hastalığı olduğu, pnömokonyoz meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik derecesinin E %0 olduğu; mesleki astım hastalığı yönünden 2 yıl sonra kontrol muayenesinin gerektiği, sürekli iş göremezlik derecesinin E % 35,2 olduğu, toplam MKGAO %35,2 olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır. 20.05.2020 tarihli SGK müzekkere cevabında; davacının Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 28.02.2020 tarihli 20201900025 sayılı raporu ile sürekli iş göremezlik derecesinin %35,2 olduğuna dair karar verildiği bildirilmiştir. Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 13.05.2020 tarih ve 2020/7637 karar sayılı raporunda, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin ve Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık Kurulu Raporlarına istinaden adı geçende pnömokonyoz meslek hastalığının mevcut olduğu, pnömokonyoz nedeniyle maluliyet oranının %0 olduğu, mesleki astım hastalığı nedeniyle maluliyet oranının %35,2 olduğu, birleştirme kaydıyla davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının %35,2 olduğu, 28.10.2019 tarihli kontrol muayenesi sonucu maluliyet oranında herhangi bir değişiklik olmadığına dair karar verilmiştir. Dosyamız davacının pnömokonyoz ve mesleki astım meslek hastalıkları nedeniyle sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti yönünden Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kuruluna gönderilmiştir. Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 13.12.2021 tarih ve 91277 numaralı raporunda özetle; davacının p/p 1/2 düzeyde pnömokonyoz meslek hastalığı nedeniyle maluliyetinin %0 olduğu, astım meslek hastalığı nedeniyle E cetveline göre %35,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağı, meslek hastalığı başlangıç tarihinin 24.12.2015 tarihi olduğu mütalaa edilmiştir. Dosya kapsamında bulunan tıbbi raporlar ve en nihayetinde Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu Raporu göz önünde bulundurulduğunda, davalı işçide meslek hastalığının bulunduğu, en az Kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiği ve bu nedenle davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar vermek gerekmiştir."

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili özetle; -Davalının solunum fonksiyonlarında hiç bir bozulma olmadığının raporlarda açıkça yazılı olduğunu, solunumunda bozulma olmayan bir kişinin solunum hastalığı nedeniyle araz sahibi olamayacağını ve solunum yüzünden meslekte kazanma gücünden ya da çalışma gücünden kaybettiğinin söylenemeyeceğini, -Fonksiyon kaybı olmaması nedeniyle raporların bir de 31612 sayılı Yönetmeliğe göre değerlendirilmesi gerektiğini, -İşverene işçinin raporunun aksini ispatlama olanağı verilmesi gerektiğini, bu kapsamda işveren iddiasının ispatı için solunum fonksiyonlarında ve kan gazı değerlerinde bir kayıp olup olmadığı, solunumda bir bozulma olup olmadığı, radyolojik tespitlerden bağımsız olarak uzmanlarınca değerlendirildiği bir raporun alınmasını, -Davalının davalı iş yerinden önce kömür madeni ve kimyasal mühimmat firmasında çalışmış olması sebebiyle, o firmalarda meslek hastalığı etkisinin araştırılmaksızın karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu, -ILO rehberindeki Radyolojik Sınıflandırmanın maluliyet veya tazminat amaçlı kullanılmaması gerektiği net şekilde yazılı olduğu halde, tazminata esas tüm maluliyet oranı ve tazminat miktarı hesaplamalarının bu rehberdeki sınıflandırma sistemine göre yapılmasının bozmayı gerektirdiğini, - Kurumun hatalı ve kesin olmayan tespiti sonrasında meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti için açılan dava nedeniyle Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz talebinde bulunmuştur. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespitine ilişkindir. 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Davacı işverenin, sigortalının Kurum tarafından %35,2 olarak belirlenen meslekte kazanma gücü kaybı oranına itiraz ettiği, yeniden tespitini talep ettiği, oranın yeniden tespiti hâlinde daha düşük olma ihtimalinin bulunduğu, buna göre hukuki yararın bulunduğu açık olduğundan, Mahkemece hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir. Ancak esasa yönelik inceleme yeterli olup oranın değiştirilmesine gerek bulunmadığından ve hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonuç itibariyle esastan ret kararı verilebileceğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.