Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2025/513 · K. 2025/2680

12. Ceza Dairesi         2025/513 E.  ,  2025/2680 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/458 E., 2016/329 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3 51/7-8, 53/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 8 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama, ret kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna, tam kusurlu sanığa alt hadden ceza verilmesine, hukuka aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın hatalı olduğuna, sanığın cezalandırılmasınının hukuka aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 10/06/2015 günü saat 08.50 sıralarında gündüz vakti, meskun mahalde, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki kamyonet ile bölünmüş cadde üzerinde geri manevra yaptığı sırada yaya olarak yolun karşısına geçmekte olan ...'a çarpması sonucu mağdur yayanın öldüğü, sanık savunmasında her ne kadar geri manevra yaptığı sırada aynaları kontrol ettiğini, arkaya da baktığında kimseyi görmediği şeklinde savunma yapmış ise de, dosya içeriği yapılan keşif, bilirkişi raporu ve İstanbul Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre sanığın dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket ettiğinden asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/1. Maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Dairemizin 04.12.2024 tarihli tevdii kararından sonra gerekçeli kararın sanığa 21.01.2025 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık müdafi tarafından 26.01.2025 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, sanık müdafinin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki ret öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 10/06/2015 günü saat 08.50 sıralarında gündüz vakti, meskun mahalde, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki kamyonet ile bölünmüş cadde üzerinde seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde yolun sağında durup geri manevra yaptığı sırada idaresindeki kamyonetin sağ arka köşe kısmının duruş istikametine göre yolun solundan sağına karşıdan karşıya geçmekte olan mağdur yayaya çarpması sonucu mağdurun öldüğü olayda, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketiyle tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakla, 1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; 2-Sanığın idaresindeki kamyonet ile bölünmüş caddede seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde yolun sağında durup beyanına göre 10-15 metre geri geri gittiği sağ arka köşe kısmının duruş istikametine göre yolun solundan sağına karşıdan karşıya geçmekte olan mağdur yayaya çarpması şeklindeki eyleminde sanığın aracıyla geri geri gittiği mesafe göz önünde bulundurularak sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 3-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde aynı belge numarası adı altında A2-E sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyonet ile yaptığı göz önüne alındığında, sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle sadece E sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi; Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Gaziantep 17.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.