Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2025/6540 · K. 2025/10811

2. Ceza Dairesi         2025/6540 E.  ,  2025/10811 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/83 E., 2024/521 K. SUÇ : Karşılıksız yararlanma KARARLAR : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2025 tarihli ve KYB-2025/48045 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/03/2014 tarihli ve 2013/14-102 esas, 2014/128 sayılı kararında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluşmadığı halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda, kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği ve bozma kararının aleyhe sonuç doğuracağı nazara alınarak yapılan incelemede, Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçu bakımından dava zamanaşımı süresi içinde Mahkemesince karar verilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 18/11/2019 tarihli ve 2019/33272 esas sayılı iddianamesi ile karşılıksız yararlanmaya teşebbüs etme ve mala zarar verme suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davası sonunda, suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine ilişkin Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin 21/10/2021 tarihli ve 2019/265 esas, 2021/348 sayılı kararının Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 22/12/2022 tarihli ve 2022/57 esas, 2022/2688 sayılı kararı ile mala zarar verme suçu bakımından bozulmasını müteakip, yapılan yargılama sonunda, Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin 10/02/2023 tarihli ve 2023/50 esas, 2023/87 sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuklar hakkındaki yargılamanın Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/83 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesine rağmen suça sürüklenen çocukların Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin 21/10/2021 tarihli ve 2019/265 esas sayılı kararı ile mahkumiyetlerine hükmedilerek 21/10/2021 tarihinde kesinleşen karşılıksız yararlanmaya teşebbüs suçundan mükerrer olacak şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Hükümlüler ... (....) ve ... hakkında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2019 tarihli ve 2019/33272 Esas sayılı iddianamesi ile karşılıksız yararlanmaya teşebbüs etme ve kamu malına zarar verme suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde; Bursa 4. Çocuk Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2019/265 Esas, 2021/348 Karar sayılı kararı ile kamu malına zarar verme suçundan hükümlülerin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 31/3, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ve karşılıksız yararlanmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 163/1, 35/2, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 320,00 TL adlî para cezası ile (kesin nitelikte) cezalandırılmalarına karar verildiği ve anılan karardaki kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin katılan vekili tarafından istinafı üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/57 Esas, 2022/2688 Karar sayılı kararı ile kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin, inceleme dışı yaşı büyük sanıklar hakkındaki yargılama dosyası ile birleştirme kararı verilip delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmesinin ardından, bozma sonrası yapılan yargılamada Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin, 10.02.2023 tarihli ve 2023/50 Esas, 2023/87 Karar sayılı kararıyla hükümlüler ... (....) ve ... hakkındaki kamu malına zarar verme suçundan yürütülen yargılamanın Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/83 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesini takiben -hükümlüler ... (....) ve ... hakkında 21.10.2021 tarihli kararla karşılıksız yararlanma suçundan kesin nitelikte hükümler verildiği gözetilmeden- Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesince hükümlülerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/1, 35/2, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ve hükümlü ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, yeniden verilen 11.06.2024 tarihli kararın -hükümlüler ... (....) ve ... hakkında karşılıksız yararlanma suçu yönünden- hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, anılan 11.06.2024 tarihli kararın kanun yararına bozmaya konu yapılamayacak olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.