İçtihatYargıtay1. Ceza Dairesi19.06.2025

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2025/920 · K. 2025/4925

1. Ceza Dairesi 2025/920 E. , 2025/4925 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:İnfaz Hakimliği SAYISI: 2023/2365 (E), 2023/2661 (K) İNCELEME KONUSU KARAR : Hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilmesine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması İnegöl İnfaz Hâkimliğinin 28.07.2022 tarihli ve 2022/1759 Esas, 2022/1775 Karar sayılı içtima kararıyla 5 yıl 25 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A ve geçici 10. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine dair Bilecik İnfaz Hâkimliğinin 22.07.2023 tarihli ve 2023/1925 Esas, 2023/1924 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle anılan kararın kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin İnegöl İnfaz Hâkimliğinin 25.09.2023 tarihli ve 2023/2365 Esas, 2023/2661 Karar sayılı kararı ile ilgili olarak; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.01.2025 tarihli ve 94660652-105-16-26724-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2025 tarihli ve 2025/16564 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.02.2025 tarihli ve 2025/16564 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, Bozüyük Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.08.2022 tarihli ve 2022/1912 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün koşullu salıverilme tarihinin 18.12.2025, bihakkın tahliye tarihinin ise 12.11.2028 olduğu, Covid-19 izninde olan ve 31.07.2023 tarihi itibariyle iyi halli olması durumunda kalan cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 09.06.2026 tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, hükümlünün 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine dair Bilecik İnfaz Hâkimliğinin 22.07.2023 tarihli kararının hükümlünün yokluğunda verildiği anlaşılmakla, Hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle tahliyesine dair İnegöl İnfaz Hâkimliğinin 25.09.2023 tarihli ve 2023/2365 Esas, 2023/2661 Karar sayılı kararının 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir tebligatın dosya içerisinde bulunmadığı nazara alındığında, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/10167 Esas, 2021/12656 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, koşullu salıverme tarihine kadar kalan cezanın denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine yönelik hakimlik kararın hükümlüye tebliğ edilmesinde zaruret bulunduğu halde, anılan kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği ve dolayısıyla hükümlü hakkında itiraza tabi olarak verilen denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın kesinleşmediği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları; (1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir. (2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir. (3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar. 2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası; (5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır. 3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları; (1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır. (2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir. (3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur. Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Hükümlünün 5 yıl 25 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.08.2022 tarihli ve 2022/1912 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 22.11.2021 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı ve cezasının infazı sırasında 17.03.2022 tarihinde 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 18.12.2025 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 22.07.2023 tarihli ve 2023/1925 Esas, 2023/1924 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır. 5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 22.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, kararın hükümlünün bildirdiği bilinen adresine tebliğe çıkartıldığı, ancak tebliğ edilemeyerek 08.08.2023 tarihinde iade edildiği anlaşılmakla, kararın tebliği ile ilgili yapılan işlemlerin yasal mevzuata uygunluğunun denetlenebilmesi için, tebliğe ilişkin belgelerin getirtilerek incelenip, usulüne uygun yapılmış geçerli bir tebliğ işlemi olup olmadığı belirlenmeksizin, ayrıca hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği, araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan nedenle yerinde görülmüştür.

KANUN YARARINA BOZMA

I. İSTEM

II. GEREKÇE

III. KARAR