Yargıtay'dan emsal nitelikte boşanma kararı

Tarafların karşılıklı olarak boşanma davası açtığı dosyada, eşler birbirlerine yönelik ciddi suçlamalar yöneltti. Kadın, eşinin kendisini aldattığını, evlendikten sonra ayrı bir konut kurmayıp ailesiyle yaşamaya zorladığını, hamileyken şiddet gördüğünü, odaya kilitlendiğini ve ölüm tehdidi aldığını ileri sürdü. Koca ise bu iddiaları kabul etmeyerek, eşinin asıl amacının sosyal medyada fenomen olmak olduğunu, bu nedenle ev işlerini yapmadığını ve doğumdan sonra bebeğiyle ilgilenmeyip onu terk ettiğini savundu.

İlk derece mahkemesi, kocanın eşini dövmekle tehdit etmesini, aşağılamasını ve yalnız bırakmasını ağır kusur olarak değerlendirdi. Kadının ev işlerini yapmaması ve bebeğiyle ilgilenmemesi ise daha hafif kusur sayıldı. Mahkeme, çiftin boşanmasına karar verirken kadına maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası verilmesine hükmetti. İstinaf mahkemesi de kararı genel olarak uygun buldu, ancak tazminat miktarını düşürdü.

Dosya Yargıtay’a taşındığında ise kusur değerlendirmesi hatalı bulundu. Yüksek Mahkeme, kocanın tehdit ve aşağılama, kadının ise ev işlerini ihmal etme ve bebeğini terk etme şeklindeki davranışlarının eşit kusur kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine işaret etti.

Yargıtay, boşanma hukukunda tazminata karar verilebilmesi için taraflardan birinin diğerine göre daha az kusurlu olması gerektiğini hatırlattı. Bu nedenle tarafların eşit kusurlu olduğu sonucuna varılarak, kadın lehine hükmedilen tazminat kararı bozuldu.